بارها پيش از اين در اينجا و نيز مقالاتم در زمينه اهميت موضوع کپیرايت بخصوص در فضای وب و بلاگستان ايرانيان روی آینترنت نوشته ام که عدم رعايت کپیرايت اثرات خوبی ندارد. سرخوردگی و ياس و نوميدی برخی از اثرات اين کار شوم در فضای بلاگ های ايرانی است. کاهش کيفيت و کميت نوشته ها و پست های وبلاگنويسان و در کل محتوای توليد شده به زبان فارسی بر روی وب از اثرات ديگر است. يک نمونه میخواهيد به اينجا -
دنيای سه بعدی من - برويد و اين پست "
بيخيال جامعه بشری" را بخوانيد. در طی سالهای گذشته از اين دست پست های گوناگون با مضامين مشابه بسيار ديده ام و خوانده ام و هر بار از آنچه ديده و خوانده ام متاسف شده ام. در اين خصوص، فرهنگ سازی نکرديم و دچار اين معضل ومشکلاتی از اين دست می شويم. راه چاره به نظرم اين است که وبلاگنویسان به اهميت رعایت حقوق ساير وبلاگنویسان بپردازند و در اين باره بیشتر بنویسند و به نوآمدگان در صحنه وبلاگنویسی آموزش دهند که يک لينک زدن به منبع اصلی و درج نظرات شخصی خود در ابتدا يا ادامه مطلب به مراتب بهتر از درج کل يک مطلب بدون ذکر نام نويسنده (مترجم / محقق) و لينک فعال به منبع اصلی مطلب است. اين را باید بارها و بارها بگوييم و بنویسیم که اين کار اعتبار بیشتری به وبلاگ و سایت شما می دهد و عدم رعاَیت اين کار در طولانی مدت اثرات جبران ناپذيری دارد .