بابک هزاوه در وبلاگ پژواک مطلبي دارد تحت اين عنوان کپیکردن تا کی؟! جنگل بدون ریشهی کپیکارها - خواندني است به خصوص به خاطر مثال هايي که بابک ارايه داده است از يک جستجوي ساده در مورد مطالب کپي شده از سايت ها و وبلاگ ها...
اين دردي مشترک است ... به اين درد مشترک، عدم رعايت کپي رايت در موسيقي، فيلم و کتاب و ترجمه و طرح هاي هنري، عکاسي وکالا و طرح ها و پروژه هاي صنعتي و اختراعات و ... را هم بيافزاييد. ببينيد که در چه آشفته بازاري زندگي میکنيم. اينجا ايران است و اين دوستان که چنين میکنند از کرات ديگر نيامده اند: اينها هم متاسفانه ايراني هستند. اگر میتوانستند اشعار سعدي و حافظ و مولانا و فردوسي را هم به نام خودشان مینوشتند ... اگر میتوانستند خودشان را مخترع انواع اختراعات مهم بشري هم میدانستند: برق و تلفن و تلگراف و بي سيم و موبايل و ... اما ظاهرا اينها ديگر يک کم برايشان مشکل بوده است ... ولي کپي، پيست کردن از روي يک نوشته که کار چندان سختي نيست ...
Tehran - Iran
