تابان خواجه نصيری
فکر میکنم، حضور زنان (ايرانی) در جامعه مجازی يک رويداد تاريخی و در عين حال يک پيروزی و موفقيت قطعی برای ايرانيان است و بايد آن را به فال نيک گرچرا که معتقدم آينده جامعه بشری و صد البته در جامعه کنونی خودمان در ايران) توسط مادران ساخته میشود. جواد عليزاده دانشجوی ترم اول رشته نرم افزار دانشگاه پیام نور رشت (گیلان) در اين روزهای برفی که خبر دارم در رشت نزديک به يک متر برف باريده و همه جا را سفيد پوش ساخته، در وبلاگ تازه تاسيس و جديدش مطلبی نوشته تحت عنوان «
زنان و جامعه مجازی» که خواندنی است و البته به نظرم قابل تامل است. به نظرم پرداختن صرف به وبلاگنويسی موفقيت نيست، بلکه همانطور که بارها در اين باره نوشته ام،اين تفکر و انديشه پشت هر پست از وبلاگ است که اهميت دارد. وبلاگ ها رسانه های مکتوبی هستند که نمايانگر ميزان مطالعه، تحقيق، تفکر و انديشه نويسنده است. از اين جهت است که بايد به جامعه زنان وبلاگنويس (ايرانی) بالید و اين موفقيت را به آنان تبريک گفت و جشن گرفت. اما اين را هم بايد بگويم که در همين عصر اطلاعات و ارتباطات و فن آوری های نوين، حيف از زنان و مردان باسوادی که مطالعه نمی کنند و در ميانشان هنوز فرهنگ شنيداری حاکم است. اين آدم ها براحتی فريب می خورند و متاسفانه در ميان اين جور آدمهاست که جهل و نادانی و خرافه ريشه دوانده و گاه می بينیم که از بن آن را خشکانده است.
برچسبها: خواندنی ها
مطالعه اين مطلب را به دوستان خود توصيه کنيد ...
«« صفحهی اصلی