پنجشنبه گذشته، سومين همايش روابط عمومي الکترونيک در هتل المپيک برگزار شد. به نظرم در اين همايش اکثر مقالات ارائه شده از کيفيت فوق العاده پاييني برخوردار بود و اصلا انتظار نداشتم چنين مطالب سطحي و پيش پا افتاده ای که فقط می توان آنها را در سطح دبيرستان و حتي پايين تر از آن قلمداد کرد از برخی از به اصطلاح پروفسورهای از فرنگ آمده ارائه شود. طرح مسائل قديمی و تکراری بدون ارائه راه حل و آموزش تکنيک ها و تاکتيک ها و راهبردهاي علمي و عملي یکي ديگر ازنقاط ضعف اساسي در اين همايش بود. نبود امکانات اتصال به اينترنت در فضا و محیط کنفرانس سبب شد تا حداقل يکي سخنراني ها به کل مخدوش و بی استفاده شود. با توجه به تمام شاخص هاي پايينی که کشور ما در زمينه های مختلف دارد و در مقاله خانم دکتر خوارزمی به آن اشاره شد، چقدر هم که بايد برای اين دستآوردها به خودمان جایزه بدهيم و تشويق کنيم و از خودمان متشکر باشيم! در اين همايش کماکان شاهد آن بودم که از استادان مسلم ارتباطات استفاده ابزاري می‌شود و در تعجب بودم که اينان چرا چنين رفتاری را تاب مي‌آورند و می‌پذيرند. فرصتي اگر بيابم در اين خصوص بيشتر می‌نويسم ...