فکر می‌کنم، سايت فرندفيد www.friendfeed.com آينده خوبي داشته باشد. ژورناليسم و روابط عمومي (الکترونيک) با فرندفيد متحول می‌شود و در اين شکي در اين ندارم. به همين خاطر است که چند ماه پيش (26 خرداد) فرندفيد خودم را در آن راه انداختم و در اين چند وقت آرام آرام دارم وبلاگ ها و سرويس هايي که به طور پراکنده اين طرف و آن طرف در اينترنت دارم را به آن اضافه می‌کنم. همان روز در تويترم نوشتم که فرندفيد خيلي بيشتر از يک خبرخوان يا خبر جمع کن است، اين سرويس قدم در راهي گذاشته است که گوگل در سال 98 گام در آن نهاد.

امروز (13 مهر) - فکر کردم بهتر است فرند فيد فارسی و انگليسي ام را از همديگر جدا کنم - هنوز برای فرند فيد فارسی اکانتي باز نکرده ام. بنابراين آدرس بالا فرندفيد انگليسی ام خواهد بود.

همانطور که در سمت چپ نوار سبز رنگ بالا ملاحظه می‌کنيد دو آيکن سبز و نارنجي RSS ( و ) قرار دارد. با کليک بر روی آيکن نارنجي می توانيد خوراک (فيد) اين وبلاگ ( اينجا - تازه چه خبر) را مشترک شويد و با کليک روي آيکن سبز می‌توانيد خوراک مربوط به کليه نوشته هايم در وبلاگ ها (رواياتي ديگر) را مشترک شويد.

روز گذشته، در پاسخ به دعوت بابک مشيري عزيِز (مدير انتشارات مهر و ابر) در دفتر اين انتشارات در ميان جمعي از دانشجويان ادبيات دانشگاه پيام نور بودم. در اين نشست صميمانه و گرم، از انديشه، مهارت و شتاب در عصر کنوني گفتم و در گپ و گفتگويي با حاضرين اشاراتي نيز به مورادي از قبيل ادبيات کلاسيک، معاصر و هنر موسیقي و موضوعات مرتبط با کپي رايت داشتيم. سالروز تولد شادروان فريدون مشيري بهانه اي بود براي آغاز اين نشست که با خواندن شعري از او، نام و يادش را در حضور فرزندش بابک گرامي داشتيم.

فکر می‌کنم ايده ي برگزاري چنين نشست هايي که نياز به آن از مدتها قبل در ذهنم بود يک ايده خوب و ستودني است. چه خوب که ساير ناشرين ديگر از فضای فرهنگي انتشارات خود برای برگزاري چنين نشست هايي استفاده کنند و علاقمندان به هنر و ادب ايران را به مناسبت هاي‌ گوناگون گرد هم آورند.

بابک مشيري عزيز نيز در اين نشست از وضعيت کنوني کار نشرو سختي هاي آن سخن گفت و در خاتمه ي اين گردهمايي يکي از آخرين نسخه هاي اشعار چاپ شده شادروان فريدون مشيري را به حاضرين و به رسم يادبود هديه داد.

امروز تولد داريم. نه شمعي افروختيم، نه کيکي خورديم. نه کسي تبريکي گفت. هشت سال گذشت مثل برق و باد، اما دو سال پیشتر از آن، webfaqt به اينترنت آمده بود، دو سال در فضا های رايگان. هشت سالگي اين سايت، يعني هشت سال ميهماني، به ميزباني ouriran.com روزبه هاشمي ها در کانادا که در اين مدت يار و ياور ما بود. اما دروغ چرا... ديشب، وقتي برق رفت، شمعي افروختيم و نيمه شب، يک کيک کوچک درنا آوردم و يک مراسم کوچک برايش گرفتم، بی سر و صدا : آخر هنوز خيلي کوچک است، تازه ابتدايي مي رود. امروز خودمان به خودمان تبريک می‌گوييم برای هشت سال نگاه داشتن سايتي که بخشي از زندگي ام را صرفش کردم تا بماند و ادامه دهد. امروز خوشحالم و پيش خودم مي گويم: بسيار آموختم ... کار جالبي بود ... برای من، براستي ده سال است که درگير اين فکرم، اما ده سالگي‌اين سايت، به واقع دو سال ديگر است، اگر زنده باشم و در ايران، حتما برايش جشن بزرگي خواهم گرفت. (:

در مدت يکسال گذشته سايت webfaqt.com بيش از 296 هزار بازديد کننده (USV) داشته است. به طور متوسط ماهانه 24600 و 810 بازديد روزانه. در دو ماه گذشته کاهش قابل توجهي در تعداد بازديد کننده مشاهده می‌شود.

پنجشنبه گذشته، سومين همايش روابط عمومي الکترونيک در هتل المپيک برگزار شد. به نظرم در اين همايش اکثر مقالات ارائه شده از کيفيت فوق العاده پاييني برخوردار بود و اصلا انتظار نداشتم چنين مطالب سطحي و پيش پا افتاده ای که فقط می توان آنها را در سطح دبيرستان و حتي پايين تر از آن قلمداد کرد از برخی از به اصطلاح پروفسورهای از فرنگ آمده ارائه شود. طرح مسائل قديمی و تکراری بدون ارائه راه حل و آموزش تکنيک ها و تاکتيک ها و راهبردهاي علمي و عملي یکي ديگر ازنقاط ضعف اساسي در اين همايش بود. نبود امکانات اتصال به اينترنت در فضا و محیط کنفرانس سبب شد تا حداقل يکي سخنراني ها به کل مخدوش و بی استفاده شود. با توجه به تمام شاخص هاي پايينی که کشور ما در زمينه های مختلف دارد و در مقاله خانم دکتر خوارزمی به آن اشاره شد، چقدر هم که بايد برای اين دستآوردها به خودمان جایزه بدهيم و تشويق کنيم و از خودمان متشکر باشيم! در اين همايش کماکان شاهد آن بودم که از استادان مسلم ارتباطات استفاده ابزاري می‌شود و در تعجب بودم که اينان چرا چنين رفتاری را تاب مي‌آورند و می‌پذيرند. فرصتي اگر بيابم در اين خصوص بيشتر می‌نويسم ...

به اعتقاد يك كارشناس ارتباطات،‌ تعيين چارچوب‌هاي اخلاقي از سوي وبلاگ‌نويسان قطعا امکان‌پذير است، چراكه ما وقتي از وبلاگ‌نويسي صحبت مي‌کنيم، از انسان‌هايي مي‌گوييم که پشت رايانه نشسته، متصل به شبکه‌ي اينترنت، افکار و انديشه‌هايشان را بر روي وبلاگ و براي استفاده و ارتباط با ساير کاربران اينترنت منعکس مي‌سازند. به همين جهت ما وارد حوزه اخلاق و علم اخلاق مي‌شويم.
تابان خواجه‌نصيري، روزنامه‌نگار در گفت‌وگو با خبرنگار خبرگزاري دانشجويان ايران(ايسنا)، اظهار كرد: يکي از ارکان علم اخلاق، مختار بودن انسان است و اخلاق موضوعي تشريفاتي نيست. ما نمي‌توانيم از بيرون، وبلاگ‌نويسان را مجبور کنيم که موضوعاتي را رعايت کنند. ما به اختيار باور داريم و جبر، انگيزه براي پذيرفتن و رعايت مسووليت‌هاي اخلاقي ايجاد نمي‌کند.
اين پژوهشگر حوزه رسانه و اينترنت ابراز عقيده كرد: شخصا از شش ماه پيش به اين طرف وبلاگ‌ها و وبلاگنويسان را به شکل "مشاوران" مجازي خود مي‌بينم. بوجود آوردن يک فضاي سالم و برخورد احترام‌آميز ميان ما و احترام به عقيده اشخاص و روابط و سوابق و سلايق و شخصيت آنان يک ضرورت است. من براي "مشاورانم" احترام قائل هستم و نظرات و ايده‌ها و ايده‌آل‌هاي آنها را مطالعه مي‌کنم و انتظار دارم که مخاطبان من هم که من، "مشاور" آنها هستم نيز همين حس احترام را نسبت به من داشته باشند. رعايت حقوق نشر (کپي‌رايت) نويسندگان آنلاين يک نوع احترام گذاشتن به شخصيت و سوابق، دانش و تجربه نويسنده است.
اين مشاور ارتباطات درباره برخي بي‌اخلاقي‌ها همچون نقد ناسالم، توهين و وارد شدن به حريم خصوصي ديگران در عرصه وبلاگ‌نويسي گفت: اين موضوع، موضوع تازه‌اي نيست و طي پانزده سال گذشته همه‌ افرادي که در فضاي مجازي اينترنت حضور دارند با آن دست به گريبان هستند و در عين حال، اين بحث، بحثي بغرنج و پيچيده‌ هم هست و فقط مختص به وبلاگستان فارسي زبانان نمي‌شود.
وي در عين حال افزود: ما خودمان بايد در فضاي مجازي برخي موضوعات را به دقت مدنظر داشته باشيم. اين خيلي ساده لوحانه است که شخصي‌ترين اطلاعات، نظرات و ايده‌ها و عکس‌ها و فيلم‌هاي شخصي و خانوادگي‌مان را بر روي اينترنت و وبلاگ‌ها و شبکه‌هاي اجتماعي قرار دهيم و انتظار داشته باشيم همه اصول اخلاقي را رعايت کنند و از آن‌ها سوءاستفاده نکنند.
خواجه‌نصيري تاكيد كرد: در فضاي وب، همه جور آدمي يافت مي‌شود و نمي‌توانيم انتظار داشته باشيم که همه‌ اين افراد اصول اخلاقي مورد نظر و توصيه‌ ما را رعايت کنند.
وي در پايان درباره نقد سالم و سازنده در وبلاگ‌ها گفت: افراد بايد در درون خانواده‌ها و مدارس و در سطح جامعه آموزش ببينند. آموزش براي رعايت حريم خصوصي افراد و احترام گذاشتن به يکديگر، پرداختن به انديشه و تفکر انتقادي و تسلط بر مهارت‌هاي زندگي از جمله مواردي است که مورد تاکيد قرار مي‌گيرد و اين خيلي خوب است که مي‌بينيم در اين خصوص اخيرا در سطح مدارس و دانشگاه‌ها گام‌هاي مثبتي برداشته مي‌شود.